.

برایـم دعـا کـن

خیلی وقته از سرگذشتم چیزی ننوشتم ، بهتره یه مقدارم بجای بحثهای علمی از سرگذشتم بگم چون معتقدم حرفهای دل هر کسی و گفتن از زندگی فردی باعث میشه شنونده و خواننده با هویت نویسنده خیلی بهتر و بیشتر آشنا بشه و مطمئن هستم اگه پای درد و دل هر همجنسگرایی بنشینید چیزهایی رو میشنوید که کلی با ذهنیتی که دارید فرق میکنه

خوب بگذریم ، تا اونجا گفته بودم که با مهرداد توی مسجد محل آشنا شده بودم و بخاطر نقاط اشتراک زیادی که داشتیم دوستای خوب و صمیمی شده بودیم اما ، اما در وجود من یک ترس بزرگ ریشه کرده بود که هر روز بزرگتر میشد ، فکر کنم همه آدما وقتی یه دوست پیدا میکنند که خیلی بهش علاقه دارند از اینکه یه روزی از دست بدنش همیشه احساس ترس می کنند و برای اینکه هیچ وقت دوستشونو از دست ندند هر کاری میکنند تا همیشه کنار دوستشون باشند ، منم تو همون حالو هوا بودم ، از یه طرف خواهان تداوم دوستی بودم از یه طرف تو فکر سوتی ندادن کاری که باعث از دست دادن مهرداد نشم ، اما خوب بزرگترین مورد من گرایش جنسیم بود که همه ذهنمو به خودش معطوف کرده بود که مهرداد همینکه بفهمه من همجنسگرام حتی یک ثانیه هم درنگ نمیکنه ، روی همه چیز خط بطلان میکشه و میره پی کار خودش

خلاصه روزا میگذشت ، و ما بیشتر تو مسجد همدیگرو میدیدم ، یه مدتی من شده بودم مسئول ثبت نام تور جمکران ، بعضی وقتها هم مهرداد میموند پیشم و کمکم میکرد ، لیست بچه ها رو مرتب میکردیم ، اون موقع نفری پانصد تومان می گرفتیم و به حاج آقا ... تحویل می دادیم و حاج آقا ... با آژانس مسافرتی هماهنگ کرده بود که اگر تعداد بچه ها زیاد بود اتوبوس بیاد اگر کم بود مینی بوس ، و من مسئول بودم که ضمن ثبت نام و جمع آوری وجوه نقدی بچه ها ، آمار دقیق رو تا قبل از سه شنبه هر هفته به اطلاع حاج آقا برسونم . خلاصه منو مهردادم همیشه کنار هم بودیم ، حتی در مسجد جمکران هم یه قرار گذاشته بودیم ، چون جمکران اونقدر شلوغ میشد که واقعا جای سوزن انداختن نبود و باید کلی صبر میکردی تا جا خالی بشه تا بتونی بری نماز مسجد جمکران رو بخونی ، ما قرار گذاشته بودیم که هر وقت یکیمون موفق شد جای خالی گیر بیاره و یکیمون نتونست بعد از اینکه نماز اونیکه تموم شده با اشاره خبر بهم بدیم که بیاد تو و همونجا بایسته تا یه وقت جای اونیکه نمازش تموم شده رو کسی دیگه نگیره ، چون واقعا نمیشد جا گیر بیاری

اون روزا گذشت ، از همه چیز هم خبر داشتیم ، درد و دلها می کردیم ، با هم دعا می کردیم ، تو عالم دوستی مثلا از اسرار همدیگه باخبر بودیم خلاصه اعتماد و ایمان کامل بهم داشتیم ، تا اینکه روزایی رسید که به قول فک و فامیل دیگه وقت زن گرفتنمون بود ، مهرداد برام تعریف میکرد که فلانی چه خوابهایی براش دیده و منم میگفتم آره بابا مادربزگ منم برام از همون خوابا دیده ، باسه خودمون میگفتیم و می خندیدم ، ولی خوب مهرداد همچینم بدش نمی اومد که زود ازدواج کنه ، با توجه به اینکه یک دگرجنسگرا بود ، گاهی به من میگفت ما که بالاخره یه روزی باید زن بگیریم پس بیا زودتر زن بگیریم ، حتی اونقدر رویایی فکر میکرد و میگفت : سعید قول بده بعد از اینکه هر دوتامون زن گرفتیم با هم رفت و آمد خانوادگی داشته باشیم یا گاهی می گفت : اصلا من خودم از توی فامیل خودمون برات یه دختر پیدا میکنم تا مطمئن بشم هر کجای دنیا هم بری بازم دوست خودمی و کنارمی ، از این حرفها

اما من ، وقتی این حرفها رو می شنیدم الکی بازم فیلم بازی می کردم ، هی ایراد بنی اسرائیلی می بافتم ، اما توی دلم داغون می شدم ، از اینکه چجوری به مهرداد بگم من زن دوست ندارم ، من اصلا به زن گرایش ندارم ، چجوری به بهترین دوستم ، به دوستی که حتی برای از دست ندادن من میگه یه دختر از فامیلامون برات میگیرم حقیقتو بگم

چجوری به مهرداد بگم : این دوست تو که اینقدر قبولش داری یه همجنسگرا هستش !!!

خلاصه زمزمه های نامزد کردن مهرداد به گوش همه رسید ، به گوش منم رسید ، هم خوشحال شدم هم ناراحت ، خوشحال از اینکه بهترین دوستم داره سروسامون میگیره ، ناراحت از اینکه دیگه اون روزای دوستی تموم شد ، هر چقدرم مهرداد منو دوست داشته باشه و منو قبول داشته باشه دیگه نمی تونه مثل سابق وقتشو با من بگذرونه

اما این آقا مهرداد ول کن معامله نبود ، گیر هفت پیچ به من داده بود که منم باید آستین بالا بزنمو زن بگیرم ، همونطور که گفته بود از دخترای فک و فامیلشون هی برای من مورد پیدا میکرد ، منم هی دنبال دلیل می گشتم ، حتی یکی از همون خواستگاریهایی که رفتم دختر اقوام مهردادینا بود که مجبور شدم برای رد گم کنی برم

تا جائیکه دیدم واقعا نمیتونم بیخیال بشم ، و باید به مهرداد حقیقتو بگم ، کلی با خودم کلنجار رفتم ، چجوری بگم ، چی بگم ، بعدش چی میشه ، و ...... خودمو برای هر برخوردی آماده کرده بودم ، اما دیگه میخواستم به این فیلم بازی کردن و نقاب روی چهره زدن حداقل برای یه نفر که بهترین دوستم بود خاتمه بدم

و آن روز رسید ، آرومو قرار نداشتم ، از دیدن مهرداد وحشت داشتم ، از اینکه داشتم حرکتی می کردم که ممکنه برای همیشه مهردادو از دست بدم تردید داشتم ، اما انگار یه جورایی هم حس می کردم نیاز به درد و دل کردن دارم ، نه یه درد و دل ساختگی بلکه یه درد و دل واقعی که هیچ وقت نتونسته بودم با کسی از راز درونم و حقیقت وجودم درد و دل کنم ، خلاصه ساعت 6 عصر با مهرداد قرار داشتیم ، بهش گفته بودم بریم پارک ، میخوام حسابی باهات حرف بزنم ، یه حرفهایی که تا حالا تو عمرت نمونشو نشنیدی ، مهرداد هم کلی تعجب کرده بود و کلی براش سوال شده بود که من قراره چی بهش بگم ، مهرداد اومد مثل همیشه خوب و مهربون ، گفت : بریم ببینیم امروز چته

خلاصه ، روی نمیکت نشتیم ، مهرداد گفت : خوب شروع کن ، من هر چی بگی فکر کردم که یعنی سعید راجبه چی میخواد حرف بزنه چیزی به ذهنم نرسید ، حالا بگو من منتظر شنیدن هستم

منم ، نمیدونستم چجوری شروع کنم ، خلاصه یه آه کشیدم و توکل بخدا کردم و شروع کردم ، گفتم : مهرداد تو منو چند ساله میشناسی مگه نه ؟ مهرداد گفت : خوب آره . گفتم خدائیش تو این چند سال موردی از من دیدی ؟ گفت : خوب نه ، حالا چجور موردی منظورته ؟ گفتم : مورد اخلاقی و از این جور چیزا ، گفت : نه والا ، تازه خانوادتونم که میشناسم ، اصلا منظورت از این حرفا چیه ؟ منو میشناسیو موردی دارم یا ندارمو اینا چیه داری میگی ؟ چی میخوای بگی هان ؟

بهش گفتم : مهرداد خوب گوش کن ، شاید بعد از شنیدن حرفهای من ، همین حرفهایی که الان داری میزنی رو خودتم در مورد من قبول نداشته باشی ، شاید حتی تو صورتم تحف بندازیو چند تا بد و بیراه بگی و بری ، حتی دیگه پشت سرتم نگاه نکنی

قیافه مهرداد تغییر کرده بود ، بوضوح حالت تعجب و نگرانی توی صورتش معلوم بود ، گفتم : من انتظار همه این برخوردارو از طرف تو دارم ، برای همینم با آمادگی بعد از این همه سال دوستی می خوام چیزیو بهت بگم که تا حالا بهت نگفته بودم ، البته میدونم شاید شوکه بشی ، شاید الان برخوردی داشته باشی که بعدا خودتم پشیمون بشی ، برای همینم میدونم که زمان شاید باعث بشه قضاوتت و نظرت نسبت به من تغییر کنه ، شایدم نکنه

مهرداد گفت : سعید تو منو خیلی ترسوندی ، مگه چی شده پسر ؟

گفتم : نه نترس ، این منم که باید از برخورد تو بترسم نه تو ، میدونی چرا ؟

گفت : د یالله بگو ، بگو ببینم چه مرگت شده

گفتم : مهرداد ، سعید تو ، دوستی که خیلی قبولش داری ، یه همجنسگراست !!!

وقتی اینو گفتم ، مهرداد مات و مبهوت فقط بهم نگاه کرد ، اونقدر شوکه شده بود که نه نشانی از تائید و همدردی توی صورتش دیده میشد نه حتی نشانی از نفرت و انزجار ، به معنای واقعی شوکه شده بود ، اما من دلم ریخته بود ، تعادلمو از دست داده بودم ، صدام می لرزید ، اما مجبور بودم بازم بگم ، بازم بگم که توی تمام این سالها چه دردی کشیدم ، توی تمام این سالها تنهای تنها مجبور بودم نقش بازی کنم تا کسی بهم ناسزا نگه ، کسی اذیتم نکنه ، کسی منو از خودش نرونه و ...

خلاصه مهرداد هاج و واج حرفهای منو میشنید و من جلوش و روبروش روی نیمکت نشسته بودم و آروم آروم اشک میریختم و صدای یه عمر ناله و فریادمو گرفته بودم تا نگاه مردم به ما جلب نشه ، دیگه احساس کردم چیزی برای گفتن ندارم ، بهش گفتم : آقا مهرداد اینم از این ، خیالم راحت شد ، حداقل بعد از این تو یکی میدونی که چرا من پی زن گرفتن نیستم ، چی هی ایراد بنی اسرائیلی میگیرم و .... حالا بقیشم به خودت ربط داره عزیز ، اگه تا حالا نمیدونستی ، بعد از این میدونیکه سعید تو همجنسگرا بوده و هست ، خودتم که منو چند ساله میشناسی ، من هیچ اجباری برای اینکه دوستم بمونی ندارم ، ولی اگر قرار دیگه هم دیگرو نبینیم ، برات آرزوی خوشبختی میکنم و از همین الان ازدواجتو تبریک میگم ، خداحافظ

بلند شدم راه افتادم ، حالم بد بود ، ولی دیگه کار از کار گذشته بود ، همه چیزو گفته بودم ، اما مهرداد باهام نیمود ، من حتی پشت سرمم نگاه نکردم که آیا هنوز سرجاش نشسته یا رفته ؟ پیش خودم فکر میکردم دیگه همه چیز تموم شده و دیگه ربطی به من نداره مهرداد کجاست و کجا میره ، خلاصه اون شب خودمم نمیدونم چه حالی داشتم ، اما گذشت

یه روز ، دو روز ، سه روز ، چهار روز گذشت هیچ خبری از مهرداد نشد ، روزهای تلخی توی زندگیم شروع شده بود که ناخواسته فقط باید بخاطر چیزیکه دست خودمم نبوده اما باهاش به دنیا اومده بودم دست و پنجه نرم میکردم ، یعنی طرد و رانده شدن از اطرافیان ، پیش خودم فکر میکردم منم دچار همون سرنوشتی شدم که هر همجنسگرایی وقتی به خانوادش یا دوستاش یا همکارش ... میگه همجنسگراست از طرف عزیزترین کسانش طرد و رانده میشه

اما ، روز پنجم ، مهرداد عزیزم ، با اون قلب مهروبونش که واقعا نشانه خداوند درش بود به سراغم اومد ، من خونه بودم که صدای زنگ در بصدا دراومد ، مادرم که بلند منو صدا زد : سعید ، آقا مهرداد تشریف آوردن ، سعید

من که اصلا باورم نمیشد ، تا به خودم بجمبم برم جلوی در به استقبال مهرداد ، یه دفعه دیدم مهرداد جلوی در اتاقم واستاده و میگه : حضرت آقا اجازه ورود به بنده میدهند ؟

من ، اصلا فکم قدرت حرکت کردن نداشت ، فقط بهش نگاه میکردم ، مهرداد خودش اومد توی اتاق ، نشست جای همیشگیش ، خیلی مهربون مثل همیشه ، انگار نه انگار که اتفاقی افتاده ، حالمو پرسید ، گفت : مارو نمی بینی خوشی ؟ مثل اینکه خیلی بی ما بهت خوش می گذره ؟ اینارو که گفت من نتونستم جلوی اشکمو بگیرم ، بازم شروع کردم مثل بچه ها گریه کردن

.

مهرداد اومد نزدیکم ، بغلم کردم ، گفت : فکر کردی من اونقدر بی معرفت هستم که دوستی مثل تو رو فقط بخاطر اینکه همجنسباز هست ولش کنم ، من در حالیکه گریه میکردم بهش گفتم : همجنسباز نه ، همجنسگرا

مهرداد خندیدو گفت : امان از دست تو ، توی این حالتم دست از اطلاع دهی به قول خودت درست بر نمیداری ، خلاصه کلی باهام حرف زد ، یعنی درد و دل کرد ، بهم گفت اون شب تا صبح نخوابیده همش راجع به خودمون فکر میکرده ، هر چقدر پیشه خودش گفته آخه چطور ممکنه سعید همجنسگرا باشه ، من سعیدو سالها میشناسم ، اونقدر که حتی بردمش خواستگاری دختر قوم و خویشه خودم ، خلاصه هی حرف و حرف و حرف . بعدشم وقتی من اون حرفها و اطلاعاتی که میدونستم بهش گفته بودم باعث شده بود که منو درک کنه و منو منحرف و بی دین و ایمون ندونه که به قول خودش تو این سالهای دوستی از این نظرا منو میشناخته

اون روز یکی از بهترین روزایی بود که با مهرداد نشستیم و درد و دل کردیم ، و اون روز مهرداد کارت دعوت عروسیشو رو هم برام آورده بود ، و موقع خداحافظی دوباره بغلم کردو در گوشم گفت :

سعید جان برام دعا کن

.